Liesbeth Sevenhuijsen

De beelden van landschappen die ik schilder hebben een onderhuidse verbinding. Zij laten een landschappelijke ruimte zien zonder mensen. Aarde en licht, ruimte, stilte en tijdloosheid worden daardoor het onderwerp van mijn schilderijen.

Mijn schilderijen ontstaan op basis van foto’s. Ik maak gericht gebruik van de eigenschappen van fotografische beelden om er een geschilderd beeld uit te laten ontstaan. Het aan de fotografie eigen statische aspect, het bevriezen van het tijdsverloop in één beeld, tilt het geregistreerde beeld als het ware boven de tijd uit. Lichtval is in een foto bevroren in één moment, waardoor het uitgangspunt voor het licht in het schilderij bepaald kan worden. Dit helpt mij in mijn schilderij de sfeer te bereiken die ik er aan wil geven. Ik maak uitsneden en zoom in. Abstrahering is voor mij een belangrijk middel om een sterk beeld te maken.
Ik kies voor de traditionele vorm van olieverf op doek omdat het materiaal soepel en langdurig bewerkbaar is en zich voor iedere vorm van suggestief gebruik leent, van glad en transparant tot pasteus, van heel precies tot luchtig en ruim van gebaar.

Ik ben geïnteresseerd in de dubbele frictie die er ontstaat wanneer een duidelijk fotografisch beeld persoonlijker wordt door de manier waarop ik het schilder, terwijl tegelijk de fotografische herkomst toch zichtbaar en voelbaar blijft. Een fotografisch beeld is tot op zekere hoogte een neutraal, mechanisch verkregen beeld. Maar juist dat neutrale aspect van het karakter van de foto is maar heel beperkt en feitelijk bedrieglijk.”

Als tegenstelling tot mijn figuratieve schilderijen en tekeningen ben ik gestart met een reeks abstracte tekeningen. Hier begin ik juist zonder een vooropgezet beeld, ik laat de tekening ontstaan op het papier en reageer al doende steeds op wat er aan het ontstaan is, tot het beeld me bevalt.

Mijn meest recente project is een serie getekende portretten van bekende iconische vrouwen.